274 Facebook Categories
146167 Facebook pages





76 Search Results for Reference website


@Shared -- #News/Media Website
Fans 11358743 and 7117087 are talking about this page

http://www.shared.com
We´re here to inspire, amaze, and touch your online life with the most impactful content. Smiles are contagious. Just like us. :)
Shared.com reference file video for Facebook
Shared - News/Media Website



@Receitas Supreme -- #Entertainment Website
Fans 4286390 and 110257 are talking about this page

http://www.receitassupreme.net
Receitas para todas as ocasiões, das mais fáceis até as mais requintadas.
Receitas Supreme é um espaço para compartilhar experiências, expor opiniões e receber sugestões. O conteúdo disponível em nossos canais são enviados pelos leitores e/ou colhidos de fontes da internet. Caso alguém reconheça algum trabalho de sua autoria,favor nos procurar para que receba os devidos créditos.
Receitas Supreme - Entertainment Website



@MP3 Quran [Quran Audio Library] -- #Reference Website
Fans 1567910 and 852 are talking about this page

www.mp3quran.net
المكتبة الصوتية للقران الكريم http://mp3quran.net/

MP3 Quran [Quran Audio Library] - Reference Website



@MaleFitnessModels.NET -- #Reference Website
Fans 1056227 and 3499 are talking about this page

http://www.malefitnessmodels.net
Part of the Michael A. Downs Facebook network. Visit our official website, MaleFitnessModels.net Also: AllAmericanGuys.com | MasculineMag.com
www.facebook.com/mfmofficial is the official fan page for the MaleFitnessModels.NET web project. Please visit the official website at http://malefitnessmodels.net for articles, features and exclusive content.
MaleFitnessModels.NET - Reference Website



@Evolución Consciente -- #Media/News Company
Fans 1137695 and 88501 are talking about this page

http://barcelonalternativa.es
http://www.evolucionconsciente.org/ Telefono: +34 619 861 375 mail: info@barcelonalternativa.es
12 12 12 http://www.facebook.com/groups/12doce12/ ANDALUCIA ALTERNATIVA http://www.facebook.com/groups/daki.om/ http://www.facebook.com/groups/cuevaostia/ ARGENTINA ALTERNATIVA http://www.facebook.com/groups/120714444697905/ BALEARS ALTERNATIVA http://www.facebook.com/groups/balears.alternativa/ BARCELONA ALTERNATIVA http://www.facebook.com/groups/barcelona.alternativa/ http://www.facebook.com/groups/barcelonalternativa/ http://www.facebook.com/BARCELONaLTERNATIVA BHAJANS BARCELONA http://www.facebook.com/groups/bhajans.barcelona/ BHAKTI FESTIVAL http://www.facebook.com/bhakti.festival BILBAO ALTERNATIVO http://www.facebook.com/groups/bilbao.alternativo/ CANARIAS ALTERNATIVA http://www.facebook.com/groups/canarias.alternativa/ http://www.facebook.com/groups/canarialternativa/ CASA VEGETARIANA https://www.facebook.com/festival.bhakti.yoga HUERTO URBANO https://www.facebook.com/huerto.urbano.vegano CHILE ALTERNATIVO http://www.facebook.com/groups/196371070436621/ COACHING MAGAZINE http://www.facebook.com/groups/259359047445485/ EVOLUCIÓN CONSCIENTE http://www.facebook.com/groups/evolucion.consciente/ http://www.facebook.com/EVOLUCION.CONSCIENTE GALICIA ALTERNATIVA http://www.facebook.com/groups/galicia.alternativa/ MADRID ALTERNATIVO http://www.facebook.com/Madrid.Alternativo http://www.facebook.com/groups/madrid.alternativo/ http://www.facebook.com/groups/madridalternativo1/ MASAJE AYURVEDA TIBETANO http://www.facebook.com/groups/123131234379272/ MEXICO ALTERNATIVO http://www.facebook.com/groups/219965188063683/ NORTE ALTERNATIVO http://www.facebook.com/groups/norte.alternativo/ OFREZCO & RECIBO http://www.facebook.com/OFREZCO.RECIBO VALENCIA ALTERNATIVA http://www.facebook.com/groups/valencialternativa/ http://www.facebook.com/groups/valencia.alternativa/ VIAJES PARA EL ALMA http://www.facebook.com/groups/viajesparaelalma/
Evolución Consciente - Media/News Company



@إسلام ويب -- #Reference Website
Fans 909461 and 10578 are talking about this page

http://www.islamweb.net
إسلام ويب فتاوى - استشارات - المكتبة الإسلامية - موسوعات - صوتيات - مقالات- واحة رمضان - نسك - بنين وبنات
إسلام ويب - موقع إسلامي دعوي، ينتهج منهج أهل السنة والجماعة في المعتقد والعمل، ويقوم عليه نخبة من حملة الشهادات الشرعية واللغوية والفنية، كما يكتب فيه عدد من الأسماء البارزة . ويعد من أكبر المواقع الروحية على شبكة الإنترنت من حيث أعداد الزوار والصفحات المعروضة. إسلام ويب يقدم خدماته للزوار بخمس لغات مختلفة تشمل العربية والإنجليزية والفرنسية والألمانية والإسبانية.
إسلام ويب - Reference Website



@www.pageshalal.fr -- #Reference Website
Fans 466084 and 8624 are talking about this page

www.PagesHalal.fr
PagesHalal.fr est un site d´information, un annuaire du Halal et plein d´autres rubriques utiles : agenda musulman, heure de prières, annonces, ...

www.pageshalal.fr - Reference Website



@How To Instructions -- #Reference Website
Fans 290129 and 15467 are talking about this page

http://www.howtoinstructions.org
Welcome to the page of How To Instructions. We collect step by step DIY tutorial picture instructions. Website: www.HowToInstructions.org
step by step tutorial picture instructions for how to make stuff, how to do things, how to do it yourself. diy instructions, Creative ideas, inspirational pictures, to make our life easier and better.
How To Instructions - Reference Website



@AdoreDieu -- #Reference Website
Fans 450546 and 95356 are talking about this page

http://www.adoredieu.com
Mettons Dieu au centre de nos vies ! Un coeur passionné pour Jésus-Christ ! http://www.adoredieu.com

AdoreDieu - Reference Website



@ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ - ELDER PAISIOS II -- #Reference Website
Fans 215706 and 3094 are talking about this page

http://www.gerontesmas.com/
***Γέροντες της εποχής μας*** http://www.gerontesmas.com/ *********Χαράλαμπος Τ.*********
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Ο βίος του Παιδική ηλικία Ο Γέρων Παΐσιος γεννήθηκε στα Φάρασα της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία, στις 25 Ιουλίου του 1924. Ο πατέρας του ονομαζόταν Πρόδρομος και ήταν πρόεδρος των Φαράσων, ενώ η μητέρα του λεγόταν Ευλαμπία. Ο Γέροντας είχε ακόμα 8 αδέλφια. Στις 7 Αυγούστου του 1924, μια εβδομάδα πριν οι Φαρασιώτες φύγουν για την Ελλάδα, ο Γέροντας βαφτίστηκε από τον Άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη, ο οποίος επέμεινε και του έδωσε το δικό του όνομα «για να αφήσει καλόγερο στο πόδι του», όπως χαρακτηριστικά είχε πει. Πέντε εβδομάδες μετά τη βάπτιση του μικρού τότε Αρσένιου, στις 14 Σεπτεμβρίου του 1924 η οικογένεια Εζνεπίδη, μαζί με τα καραβάνια των προσφύγων, έφτασε στον Άγιο Γεώργιο στον Πειραιά και στη συνέχεια πήγε στην Κέρκυρα, όπου και τακτοποιήθηκε προσωρινά στο Κάστρο. Στην Κέρκυρα η οικογένειά του έμεινε ενάμιση χρόνο. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Ηγουμενίτσα και κατέληξε στην Κόνιτσα. Εκεί ο Αρσένιος τελείωσε το δημοτικό σχολείο και πήρε το απολυτήριο του «με βαθμό οκτώ και διαγωγή εξαίρετο». Από μικρός συνεχώς είχε μαζί του ένα χαρτί, στο οποίο σημείωνε τα θαύματα του Αγίου Αρσενίου. Έδειχνε ιδιαίτερη κλίση προς τον μοναχισμό και διακαώς επιθυμούσε να μονάσει. Οι γονείς του χαριτολογώντας, του έλεγαν «βγάλε πρώτα γένια και μετά θα σε αφήσουμε». Εφηβικά χρόνια και ο στρατός Στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι να υπηρετήσει στο στρατό ο Αρσένιος δούλεψε σαν ξυλουργός. Όταν του παραγγελνόταν να κατασκευάσει κάποιο φέρετρο, ο ίδιος συμμεριζόμενος την θλίψη της οικογένειας, αλλά και τη φτώχεια της εποχής, δεν ζητούσε χρήματα. Το 1945 ο Αρσένιος κατατάχτηκε στο στρατό και υπηρέτησε σαν ασυρματιστής κατά τον ελληνικό εμφύλιο. Όσο καιρό δεν ήταν ασυρματιστής, ζητούσε να πολεμεί στην πρώτη γραμμή, προκειμένου κάποιοι οικογενειάρχες, να μην βλαφτούν. Το μεγαλύτερο όμως διάστημα της θητείας του το υπηρέτησε με την ειδικότητα του ασυρματιστή. Απολύθηκε από το στρατό το 1949. Μοναστικός Βίος Τα πρώτα χρόνια Ο πατέρας Παΐσιος πρώτη φορά εισήλθε στο Άγιο Όρος για να μονάσει το 1949, αμέσως μετά την απόλυσή του από το στρατό. Όμως επέστρεψε στα κοσμικά για ένα χρόνο ακόμα, προκειμένου να αποκαταστήσει τις αδελφές του. έτσι το 1950 πήγε στο Άγιο Όρος. Η πρώτη μονή στην οποία κατευθύνθηκε και παρέμεινε για ένα βράδυ ήταν Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στις Καρυές. Εν συνεχεία κατέλυσε στη σκήτη του Αγίου Παντελεήμονος, στο κελί των Εισοδίων της Θεοτόκου. Εκεί θα γνωρίσει τον πατέρα Κύριλλο που ήταν ηγούμενος στη μονή και θα τον ακολουθήσει πιστά. Λίγο αργότερα αποχώρησε από τη μονή και κατευθύνθηκε στη Μονή Εσφιγμένου. Εκεί τελέσθηκε η τελετή της «ρασοευχής» και πήρε το πρώτο όνομά του που ήταν Αβέρκιος. Και εκεί αμέσως ξεχώρισε για την εργατικότητά του, τη μεγάλη αγάπη και κατανόηση που έδειχνε για τους «αδελφούς» του, την πιστή υπακοή στο γέροντά του, την ταπεινοφροσύνη του, αφού θεωρούσε εαυτόν κατώτερο όλων των μοναχών στην πράξη. Προσευχόταν έντονα και διάβαζε διαρκώς, ιδιαίτερα τον Αββά Ισαάκ. Το 1954 έφυγε από τη μονή Εσφιγμένου και κατευθύνθηκε προς την Μονή Φιλοθέου, που ήταν Ιδιόρυθμο μοναστήρι όπου μόναζε και ένας θείος του. Η συνάντησή του όμως με τον Γέροντα Συμεών θα είναι καταλυτική για την πορεία και διαμόρφωση του μοναχικού χαρακτήρα του Παϊσίου. Μετά από δύο χρόνια, το 1956, χειροθετήθηκε «Σταυροφόρος» και πήρε το «Μικρό Σχήμα». Τότε ήταν τελικά που ονομάστηκε και «Παΐσιος», χάρη στο Μητροπολίτη Καισαρείας Παΐσιο τον β΄, ο οποίος ήταν και συμπατριώτης του. Ο Γέρων Αυγουστίνος αυτήν την περίοδο απέκτησε στενή σχέση με τον Παΐσιο. Το 1958, ύστερα από «εσωτερική πληροφόρηση», πήγε στο Στόμιο Κονίτσης. Εκεί πραγματοποίησε έργο το οποίο αφορούσε στους ετερόδοξους αλλά περιελάμβανε και τη βοήθεια των βασανισμένων και φτωχών Ελλήνων, είτε με φιλανθρωπίες, είτε παρηγορώντας τους και στηρίζοντάς τους ψυχολογικά, με αιχμή το λόγο του Ευαγγελίου. Επί 4 έτη έμεινε στην Ιερά Μονή Γενεθλίων της Θεοτόκου στο Στόμιο, όπου αγαπήθηκε πολύ από τον λαό της περιοχής για την προσφορά και τον μετριοπαθή χαρακτήρα του. Από εκεί πήγε στο Όρος Σινά στο κελί των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης. Ο Γέροντας εργαζόταν ως ξυλουργός και ό,τι κέρδιζε το έδινε σε φιλανθρωπίες στους Βεδουίνους, ιδίως τρόφιμα και φάρμακα. Επιστροφή στο Άγιο Όρος Το 1964 επέστρεψε στο Άγιο Όρος, από όπου δεν ξαναέφυγε ποτέ. Η σκήτη η οποία τον φιλοξένησε ήταν η Ιβήρων. Στο διάστημα που παρέμεινε εκεί, και συγκεκριμένα το 1966, ασθένησε σοβαρά και εισήχθη στο Νοσοκομείο Παπανικολάου. Υποβλήθηκε σε εγχείρηση, με αποτέλεσμα μερική αφαίρεση των πνευμόνων. Στο διάστημα μέχρι να αναρρώσει και να επιστρέψει στο Άγιο Όρος φιλοξενήθηκε στην Μονή Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, στη Σουρωτή. Επέστρεψε στο Άγιο Όρος μετά την ανάρρωσή του και το 1967 μετακινήθηκε στα Κατουνάκια, και συγκεκριμένα στο Λαυρεώτικο κελί του Υπάτου. Από τότε άρχισε να δέχεται πολλές επισκέψεις. Ήδη το όνομά του έχει αρχίσει να γίνεται αρκετά γνωστό μακριά από το Όρος και κάθε λογής βασανισμένοι άνθρωποι οδηγούνταν σε αυτόν, μαθαίνοντας για ένα χαρισματικό μοναχό που ονομάζεται Παΐσιος. Το επόμενο έτος μεταφέρεται στη Μονή Σταυρονικήτα. Βοηθάει σημαντικά σε χειρονακτικές εργασίες, συνεισφέροντας στην ανακαίνιση του μοναστηριού. Συχνά μάλιστα βοηθάει ως ψάλτης στη Σκήτη Τιμίου Προδρόμου το Γέροντα Τύχωνα. Οι δύο γέροντες ανέπτυξαν δυνατή φιλία η οποία τερματίσθηκε με την κοίμηση του Γέρωντα Τύχωνα το 1968. Ο Παΐσιος έμεινε στο κελί του Γέροντα Τύχωνα για ένδεκα έτη μετά την κοίμησή του, πράγμα που ήταν επιθυμία του φίλου του λίγο πριν πεθάνει. Στην Παναγούδα Το 1979 αποχώρησε από την σκήτη του Τιμίου Προδρόμου και κατευθύνθηκε προς την Μονή Κουτλουμουσίου. Εκεί εισχώρησε στή μοναχική αδελφότητα ως εξαρτηματικός μοναχός. Η Παναγούδα ήταν μια σκήτη εγκαταλελειμμένη και ο Παΐσιος εργάστηκε σκληρά για να δημιουργήσει ένα κελί με «ομόλογο», όπου και έμεινε μέχρι και το τέλος τη ζωής του. Από την εποχή που εγκαταστάθηκε στην Παναγούδα πλήθος λαού τον επισκεπτόταν. Ήταν μάλιστα τόσο το πλήθος ώστε να υπάρχουν και ειδικές σημάνσεις που επεσήμαναν τον δρόμο προς το κελί του, ώστε να μην ενοχλούν οι επισκέπτες τους υπολοίπους μοναχούς. Επίσης δεχόταν πάρα πολλές επιστολές. Όπως έλεγε ο γέροντας στενοχωρείτο πολύ, γιατί από τις επιστολές μάθαινε μόνο για διαζύγια και ασθένειες ψυχικές ή σωματικές. Παρά το βεβαρημένο πρόγραμμά του, συνέχιζε την έντονη ασκητική ζωή, σε σημείο να ξεκουράζεται ελάχιστα, 2 με 3 ώρες την ημέρα. Εξακολούθησε όμως να δέχεται και να προσπαθεί να βοηθήσει τους επισκέπτες. Συνήθιζε επίσης να φτιάχνει «σταμπωτά» εικονάκια τα οποία χάριζε στους επισκέπτες σαν ευλογία. Οι ασθένειες του Γέροντα Το ιστορικό Το 1966 ο γέροντας νοσηλεύθηκε στο Νοσοκομείο Παπανικολάου λόγω βρογχεκτασιών. Μετά την επέμβαση για την αφαίρεσή τους και λόγω της χρήσης ισχυρών αντιβιοτικών ο γέροντας έπαθε ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα, η οποία του άφησε μόνιμα δυσπεπτικά προβλήματα. Κάποια στιγμή, ενώ εργαζόταν στην πρέσσα που είχε στο κελί του, έπαθε βουβωνοκήλη. Αρνήθηκε να νοσηλευτεί και υπέμεινε καρτερικά την ασθένεια, η οποία του έδινε φοβερούς πόνους για τέσσερα ή πέντε χρόνια. Κάποια μέρα σε μια επίσκεψή του στη Σουρωτή, κάποιοι γνωστοί του γιατροί κυριολεκτικά τον απήγαγαν και τον οδήγησαν στο Θεαγένειο νοσοκομείο, όπου και χειρουργήθηκε. Παρά την αντίθεση των γιατρών, ο γέροντας συνέχισε τη σκληρή ασκητική ζωή και τις χειρωνακτικές εργασίες κάτι που επιδείνωσε και άλλο την κατάσταση της υγείας του. Το τέλος της ζωής του Μετά το 1993 άρχισε να παρουσιάζει αιμορραγίες για τις οποίες αρνούνταν να νοσηλευτεί λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «όλα θα βολευτούν με το χώμα». Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους ο Παΐσιος βγαίνει για τελευταία φορά από το Όρος και πηγαίνει στη Σουρωτή, στο Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου για τη γιορτή του Αγίου Αρσενίου (10 Νοεμβρίου). Εκεί μένει για λίγες μέρες και ενώ ετοιμάζεται να φύγει ασθενεί και μεταφέρεται στο Θεαγένειο, όπου του γίνεται διάγνωση για όγκο στο παχύ έντερο. Στις 4 Φεβρουαρίου του 1994 ο γέροντας χειρουργείται. Παρότι η ασθένεια δεν σταμάτησε (παρουσίασε μεταστάσεις στους πνεύμονες και στο ήπαρ), ο γέροντας ανακοίνωσε την επιθυμία του να επιστρέψει στο Άγιο Όρος στις 13 Ιουνίου. Ο υψηλός πυρετός όμως και η δύσπνοια τον ανάγκασαν να παραμείνει. Στο τέλος του Ιουνίου οι γιατροί του ανακοινώνουν ότι τα περιθώρια ζωής του ήταν δύο με τρεις εβδομάδες το πολύ. Τη Δευτέρα 11 Ιουλίου (γιορτή της Αγίας Ευφημίας) ο γέροντας κοινώνησε για τελευταία φορά γονατιστός μπροστά στο κρεβάτι του. Τις τελευταίες μέρες της ζωής του αποφάσισε να μην παίρνει φάρμακα ή παυσίπονα, παρά τους φρικτούς πόνους της ασθένειάς του. Τελικά ο Γέροντας Παΐσιος «κοιμήθηκε» την Τρίτη 12 Ιουλίου 1994 και ώρα 11:00. Ενταφιάστηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης. Έκτοτε, κάθε χρόνο στις 11 προς 12 Ιουλίου, στην επέτειο κοιμήσεως του Γέροντος, τελείται αγρυπνία στο Ιερό Ησυχαστήριο, με συμμετοχή χιλιάδων πιστών. Πνευματική Παρακαταθήκη του Γέροντα Παΐσιου Γενικά Ο Γέρων Παΐσιος ήταν ένας πολύ απλός άνθρωπος, ο οποίος πίστευε στο λόγο του Ευαγγελίου, κάνοντας τρόπο ζωής τον μοναστικό βίο και τις διδαχές της ορθόδοξης ασκητικής παράδοσης. Οι εγκύκλιες γνώσεις του περιορίζονταν στο επίπεδο του δημοτικού. Παρ´ όλα αυτά ξεχώριζε για την «χαριτωμένη» απλότητά του και την έντονη αγωνία που τον διακατείχε για την βοήθεια των συνανθρώπων του, που αναζητούσαν ένα πνευματικό καθοδηγητή. Ο ίδιος αποτελούσε παράδειγμα ανθρώπου αφιερωμένου στον Θεό, αφαιρώντας τις προσωπικές επιδίωξεις και τα προσωπικά θελήματα. Η υπακοή, η άσκηση, η ταπείνωση, η ευσέβεια, το φιλότιμο και πάνω από όλα η αγάπη και η μακροθυμία, αποτελούσαν τρόπο ζωής για τον ίδιο, αλλά και διδαχές για όσους αποζητούσαν ένα λόγο παρηγοριάς ή κάποια επίλυση προσωπικού προβλήματος. Διδαχές Λογισμοί. Μεγάλο βάρος έδινε στον λογισμό ο Γέροντας. Πάντα ανέφερε ότι όλα ξεκινούν από τους καλούς λογισμούς, οι οποίοι αποδιώκουν τους κακούς. Να σκέπτόμαστε θετικά για τον συνάνθρωπο και όχι αρνητικά, γιατί αλλιώς εισέρχεται η πονηριά στον άνθρωπο και η ισχυρογνωμοσύνη. Μάλιστα ανέφερε να μην εμπιστευόμαστε και τους δικούς μας λογισμούς και να δίνουμε χώρο στο θέλημα του Θεού, γιατί όποιος κάνει κάτι τέτοιο βγαίνει πάντα κερδισμένος. Φιλότιμο. Ο Γέροντας διαρκώς ανέφερε οτι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν και αρχοντική αγάπη. «Ό,τι προσφέρουμε ή κάνουμε», έλεγε «πρέπει να γίνεται φιλότιμα και όχι αναγκαστικά και συμφεροντολογικά. Να μην ακολουθούμε από φόβο αλλά να έχουμε θέληση και καλή προαίρεση, όπως και ο Χριστός όταν ήρθε σε αυτόν τον κόσμο». Θεία Δικαιοσύνη. Ανέφερε διαρκώς πως αν ο άνθρωπος θέλει να ομοιάσει στους Αγίους πρέπει να εφαρμόζει την Θεία δικαιοσύνη και όχι την ανθρώπινη. Η ανθρώπινη δικαιοσύνη κατά τον Γέροντα είναι τυφλή και υπάρχει για να αποτρέπει τους κακούς και πονηρούς ανθρώπους. Η Θεία δικαιοσύνη όμως στοχεύει να εξυπερετεί τον αδύναμο άνθρωπο και αυτούς που έχουν ανάγκη. Όταν εφαρμόζουμε την Θεϊκή δικαιοσύνη τότε αποφεύγουμε τις έριδες, τις κατακρίσεις και τις διαφορές με τους συνανθρώπους μας. Θεία Πρόνοια. Η Θεία πρόνοια είναι ανεξιχνίαστη και ανεξερεύνητη, στοχεύει στη σωτηρία του ανθρώπου και την αιώνια ζωή. Επεσήμανε πως δεν πρέπει συνέχεια να μεριμνούμε για τα « βιοτικά » πράγματα, γιατί ο Θεός προνοεί έτσι ώστε να μας δίνει αυτό που ποθούμε, πολλές φορές πριν καν το ζητήσουμε, αρκεί το μυαλό μας να βρίσκεται σε Αυτόν και να προσευχόμαστε. Όταν συμβαίνει κάτι άσχημο σε κάποιον είναι παραχώρηση από το Θεό και όχι σταλμένο απο αυτόν, έτσι ώστε να εκπαιδεύσει του ανθρώπους ένεκα της οικονομίας Του. Ταπείνωση. Η ταπείνωση για το γέροντα ήταν το θεμελιώδες στοιχείο της σωτηρίας του ανθρώπου και γενικότερα το στοιχείο το οποίο επιφέρει τις καλές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Ανέφερε μάλιστα οτι ο Θεός «αδυνατεί» να βοηθήσει όταν ο άνθρωπος δεν ταπεινώνεται και προσπαθεί τότε με κάθε τρόπο να επιφέρει την ταπείνωση, μέσω των παθών. Χωρίς ταπείνωση, συνέχιζε, δεν επέρχεται η Θεία Χάρις, κλείνουμε την καρδιά μας από το Χριστό και ό,τι αρχικά «κερδίζουμε» γρήγορα το ξαναχάνουμε. Υπακοή. Η πλήρης υπακοή, σύμφωνα με το γέροντα επιφέρει την ταπείνωση που είναι η αρχή όλων των καλών. «Να υπακούμε και όταν αδικούμαστε, γιατί ο Θεός ανταποδίδει την υπομονή στην αδικία» συχνά έλεγε. «Σήμερα όλοι είναι ανυπόμονοι, οι υπομονετικοί όμως σύμφωνα με το Χριστό θα κερδίσουν την βασιλεία των ουρανών», κατέληγε. Προφητείες. Ο Γέροντας πραγματοποίησε και αρκετές προφητείες. Δυστυχώς όμως πολλοί καπηλεύτηκαν τις διδαχές του γέροντος, λέγοντας πολλά πράγματα, είτε για ίδιον ώφελος, είτε για εθνικά φρονήματα, που ο ίδιος ποτέ δεν ενέφερε, κάτι που τον λυπούσε ενώ ήταν ήδη εν ζωή. Οι περισσότερες από αυτές αφορούσαν τα τεκταινόμενα που έχουν να κάνουν με την Κωνσταντινούπολη, επεξηγήσεις πάνω στις προφητείες του Κοσμά του Αιτωλού αλλά και περί Αντιχρίστου. Biography On July 25, Arsenios Eznepidis was born in Farasa, Cappadocia, shortly before the population exchange between Greece and Turkey. Arsenios´ name was given to him by St Arsenios the Cappadocian, who baptised him, named the child for himself and foretold Arsenios´ monastic future. After the exchange, the Eznepidis family settled in Konitsa, Epirus. Arsenios grew up here, and after intermediate public school, he learned carpentry. During the civil war in Greece, Arsenios served as a radio operator. He worried about his compatriots who had family, whereas he didn´t worry for himself because he was single and had no children. He was noted for his bravery, self-sacrifice and moral righteousness. After the civil war ended, he wanted to begin the monastic life, but had to provide for his sisters. In 1950, this was accomplished, and he went to Mt Athos: first to Fr Kyril, the future abbot of Koutloumousiou Monastery (Athos), and then to Esphigmenou Monastery (although he was not supportive of their later opposition to the Ecumenical Patriarchate). Arsenios, having been a novice for four years, was tonsured a monk and was given the name Averkios. Soon after, Fr Averkios went to the (then) idiorrhythmic brotherhood of Philotheou, where his uncle was a monk. While there, he was in obedience to Elder Symeon. In 1956, Elder Symeon was to tonsure Fr Averkios to the small schema, giving him the name Paisios. Early life On July 25, 1924 the future Elder Paisios (Eznepidis) was born to pious parents in the town of Farasa, Cappadocia of Asia Minor. The family´s spiritual father, the priest monk Arsenios (the now canonized St. Arsenios of Cappadocia), baptized the babe with his name, prophesying his future profession as monk. A week after the baptism (and barely a month after his birth) Arsenios was driven, along with his family, out of Asia Minor by the Turks. St. Arsenios guided his flock along their 400-mile trek to Greece. After a number of stops along the way, Arsenios´ family finally ended up in the town of Konitsa in Epiros (northwestern Greece). St. Arsenios had reposed, as he had prophesied, forty days after their establishment in Greece, and he left as his spiritual heir the infant Arsenios. The young Arsenios was wholly given over to God and spent his free time in the silence of nature, where he would pray for hours on end. Having completed his elementary education, he learned the trade of carpentry. He worked as a carpenter until his mandatory military service. He served in the Army during the dangerous days of the end of World War II. Arsenios was brave and self-sacrificing, always desiring to put his own life at risk so as to spare his brother. He was particularly concerned about his fellow soldiers who had left wives and children to serve. Having completed his obligation to his country, Arsenios received his discharge in 1949 and greatly desired to begin his monastic life on the Holy Mountain. Before being able to settle there, however, he had to fulfil his responsibility to his family, to look after his sisters, who were as yet unmarried. Having provided for his sisters´ future, he was free to begin his monastic vocation with a clean conscience. He arrived on Mt. Athos in 1950, when he learned his first lessons in the monastic way from the virtuous ascetic Fr. Kyril (the future abbot of Koutloumousiou Monastery), but was unable to stay by his side as he had hoped, and so was sent to the Monastery of Esphigmenou. He was a novice there for four years, after which he was tonsured a monk in 1954 with the name Averkios. He was a conscientious monk, finding ways to both complete his obediences (which required contact with others) and to preserve his silence, so as to progress in the art of prayer. He was always selfless in helping his brethren, unwilling to rest while others worked (though he may have already completed his own obediences), as he loved his brothers greatly and without distinction. In addition to his ascetic struggles and the common life in the monastery, he was spiritually enriched through the reading of soul-profiting books. In particular, he read the lives of the Saints, the Gerontikon, and especially the Ascetical Homilies of St. Isaac the Syrian. Monastic Life Soon after his tonsure, monk Averkios left Esphigmenou and joined the (then) idiorhythmic brotherhood of Philotheou Monastery, where his uncle was a monk. He put himself under obedience to the virtuous Elder Symeon, who gave him the Small Schema in 1956, with the new name Paisios. Fr. Paisios dwelt deeply on the thought that his own spiritual failures and lack of love were the cause of his neighbor´s shortcomings, as well as of the world´s ills. He harshly accused himself, pushing himself to greater self-denial and more fervent prayer for his soul and for the whole world. Furthermore, he cultivated the habit of always seeking the "good reason" for a potentially scandalous event and for people´s actions, and in this way he preserved himself from judging others. For example, pilgrims to Mt. Athos had been scandalized by the strange behavior and stories told by a certain monk, and, when they met Elder Paisios, they asked him what was wrong with the monk. He warned them not to judge others, and that this monk was actually virtuous and was simply pretending to be a fool when visitors would come, so as to preserve his silence. In 1958 Elder Paisios was asked to spend some time in and around his home village so as to support the faithful against the proselytism of Protestant groups. He greatly encouraged the faithful there, helping many people. Afterwards, in 1962, he left to visit Sinai where he stayed for two years. During this time he became beloved of the Bedouins who benefited both spiritually as well as materially from his presence. The Elder used the money he received from the sale of his carved wooden handicraft to buy them food. On his return to Mt. Athos in 1964 Elder Paisios took up residence at the Skete of Iviron before moving to Katounakia at the southernmost tip of Mt. Athos for a short stay in the desert there. The Elder´s failing health may have been part of the reason for his departure from the desert. In 1966, he was operated on and had part of his lungs removed. It was during this time of hospitalization that his long friendship with the then young sisterhood of St. John the Theologian in Souroti, just outside of Thessaloniki, began. During his operation he greatly needed blood and it was then that a group of novices from the monastery donated blood to save him. Elder Paisios was most grateful, and after his recovery did whatever he could, materially and spiritually, to help them build their monastery. In 1968 he spent time at the Monastery of Stavronikita helping both with its spiritual as well as material renovation. While there he had the blessing of being in contact with the ascetic Elder Tikhon who lived in the hermitage of the Holy Cross, near Stavronikita. Elder Paisios stayed by his side until his repose, serving him selflessly as his disciple. It was during this time that Elder Tikhon clothed Fr. Paisios in the Great Schema. According to the wishes of the Elder, Fr. Paisios remained in his hermitage after his repose. He stayed there until 1979, when he moved on to his final home on the Holy Mountain, the hermitage Panagouda, which belongs to the Monastery of Koutloumousiou. It was here at Panagouda that Elder Paisios´ fame as a God bearing elder grew, drawing to him the sick and suffering people of God. He received them all day long, dedicating the night to God in prayer, vigil and spiritual struggle. His regime of prayer and asceticism left him with only two or three hours each night for rest. The self-abandon with which he served God and his fellow man, his strictness with himself, the austerity of his regime, and his sensitive nature made him increasingly prone to sickness. In addition to respiratory problems, in his later days he suffered from a serious hernia that made life very painful. When he was forced to leave the Holy Mountain for various reasons (often due to his illnesses) he would receive pilgrims for hours on end at the women´s monastery at Souroti, and the physical effort which this entailed in his weakened state caused him such pain that he would turn pale. He bore his suffering with much grace, however, confident that, as God knows what is best for us, it could not be otherwise. He would say that God is greatly touched when someone who is in great suffering does not complain, but rather uses his energy to pray for others. In addition to his other illnesses he suffered from hemorrhaging which left him very weak. In his final weeks before leaving the Holy Mountain, he would often fall unconscious. On October 5, 1993 the Elder left his beloved Holy Mountain for the last time. Though he had planned on being off the mountain for just a few days, while in Thessaloniki he was diagnosed with cancer that needed immediate treatment. After the operation he spent some time recovering in the hospital and was then transferred to the monastery at Souroti. Despite his critical state he received people, listening to their sorrows and counseling them. After his operation, Elder Paisios had his heart set on returning to Mt. Athos. His attempts to do so, however, were hindered by his failing health. His last days were full of suffering, but also of the joy of the martyrs. On July 11, 1994, he received Holy Communion for the last time. The next day, Elder Paisios gave his soul into God´s keeping. He was buried, according to his wishes, at the Monastery of St. John the Theologian in Souroti. Elder Paisios, perhaps more than any other contemporary elder, has captured the minds and hearts of the Greek people. Many books of his counsels have been published , and the monastery at Souroti has undertaken a great work, organizing the Elder´s writings and counsels into impressive volumes befitting his memory. Thousands of pilgrims visit his tomb each year.
ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ - ELDER PAISIOS  II - Reference Website